پرنیان پریشان چهر

پرنیان پریشان چهر                                 

آفتاب بی رنگ پاییزی

سوار سرخ موی کوچه های زرد

قاصد افسانه ای افسون

شراب آب و آتش, قبله ای از عشق د رخون

این است تمام رویای یک برگ پاییزی

خاطری افسرده از هجوم گله بی روح

چه شوم ,چه تاریک,سرانجام این برگ پاییزی.

چروکِ چاک چاک نغمه اندوه

و ادراک شعور شوخ بی برگی

بیا قاصد, بگو پیغام,خوش خبر باشی.

شعری بود که حدود 2سال پیش نوشته بودم. به بهانه پاییز و  عاشق شدنهای بی رودرباستی . گزاشتم تا تنها نمونه این نغمه اندوه لای برگهای چروک دفتر شعر.

https://balatarin.com/permlink/2007/12/5/1186892

خوش باشید. سپنتا